Bir köşeye çekilip sessizliklerini duyurabilenleriniz olmuşmudur acaba?Sizi sessizken sadece sessiz olanlar anlar ve duyarlar.İnsanın önemsiz bir organı yoktur ama atıp duran kalbinizin vücudunuzun en önemli organı olduğu muhakkaktır.Ovalımsı yuvarlak bir görünüme sahip et parçasından ibaret olan kalp,güçlü kaslardan ibarettir.Bilim onun en güçlü vücut organı olduğu yönünde tesbitleri bizlere öğretmiştir ama bu çok güçlü organımız; olumsuzluklar,üzüntüler yaşadığmızda,elimizden düşüp kırılan bir billur bardak misali yüzlerce,binlerce parçalara bölünebilir ve toparlanmamız,yeniden normallere dönebilmemiz,çok zor olur.Gözlerimizin görüpte,gönlümüze düşen isteklerimizle neler neler arzu etmeyizki!!Gökyüzünde süzülüp duran beyaz bulutlara salıncaklar kurup,onlarda sallanaraktan,taa o bulutlara erişip,onların üzerlerine çıkıp,aralarında yuvarlanmak istemelerimizden,romanlarda okuyup,filmlerde gördüğümüz,yer kürenin herhangi bir yerindeki güzellikleri keşfetmelere kadar,neler neler istemeyizki.Çoğumuzun hayatları "Belki bir gün,yarın,bir gün mutlaka,elbet günün birinde,aman gezecek görecek ne varki,otur oturduğun yerde,boşuna bu kadar yol tepip yorulmuşum,ah biraz paramız olsaydı" gibi beklentiler,umular,elde edişler,beğenmeyişler veya çok memnun oluşlarla geçer.Bunlar gönlü şen tutmak adına beynimizin gönlümüze yön vermeleridir.Bu sene 2019 senesinin Nisan ay'ının başlaması ve ortalarını bulmadan çok sevdiğim Anamur'a Konya'dan gidişimle birlikte,bu sevdiğim güzel beldede bisiklete özgürce binmelerimden tutunda,mevsimin getirdiği ve doğaya yansıttığı yeşilin daha koyu bir yeşile dönüştüğü tepelerinde,bayırlarında,kızıl çam ormanlarında yürüyüşler yapıp,güneşin batıp karanlığın inmesiyle kumsallarına inip,kumlar üzerine oturup,dalgaların hiç bir müzik sesine değişilmeyecek kıyılara vuruşlarıyla bir armoniye dönüşen hışırtılarını,gökyüzününün yıldızları altında dinlemelerimden tutunda,çok hoşuma giden Akdeniz'in ılık rüzgarlarını bedenimde hissetmelerime kadar,karanlığa yol alan akşamlarında doyasıya yaşadım.Ben sessizlikleri dinlemeyi,sessizliğin sesini duymaları seviyorum.Benim yüreğim bunu istiyor...21/Ağustos-2019 Şerafettin Sorkun/Anamur'dan
Bir köşeye çekilip sessizliklerini duyurabilenleriniz olmuşmudur acaba?Sizi sessizken sadece sessiz olanlar anlar ve duyarlar.İnsanın önemsiz bir organı yoktur ama atıp duran kalbinizin vücudunuzun en önemli organı olduğu muhakkaktır.Ovalımsı yuvarlak bir görünüme sahip et parçasından ibaret olan kalp,güçlü kaslardan ibarettir.Bilim onun en güçlü vücut organı olduğu yönünde tesbitleri bizlere öğretmiştir ama bu çok güçlü organımız; olumsuzluklar,üzüntüler yaşadığmızda,elimizden düşüp kırılan bir billur bardak misali yüzlerce,binlerce parçalara bölünebilir ve toparlanmamız,yeniden normallere dönebilmemiz,çok zor olur.Gözlerimizin görüpte,gönlümüze düşen isteklerimizle neler neler arzu etmeyizki!!Gökyüzünde süzülüp duran beyaz bulutlara salıncaklar kurup,onlarda sallanaraktan,taa o bulutlara erişip,onların üzerlerine çıkıp,aralarında yuvarlanmak istemelerimizden,romanlarda okuyup,filmlerde gördüğümüz,yer kürenin herhangi bir yerindeki güzellikleri keşfetmelere kadar,neler neler istemeyizki.Çoğumuzun hayatları "Belki bir gün,yarın,bir gün mutlaka,elbet günün birinde,aman gezecek görecek ne varki,otur oturduğun yerde,boşuna bu kadar yol tepip yorulmuşum,ah biraz paramız olsaydı" gibi beklentiler,umular,elde edişler,beğenmeyişler veya çok memnun oluşlarla geçer.Bunlar gönlü şen tutmak adına beynimizin gönlümüze yön vermeleridir.Bu sene 2019 senesinin Nisan ay'ının başlaması ve ortalarını bulmadan çok sevdiğim Anamur'a Konya'dan gidişimle birlikte,bu sevdiğim güzel beldede bisiklete özgürce binmelerimden tutunda,mevsimin getirdiği ve doğaya yansıttığı yeşilin daha koyu bir yeşile dönüştüğü tepelerinde,bayırlarında,kızıl çam ormanlarında yürüyüşler yapıp,güneşin batıp karanlığın inmesiyle kumsallarına inip,kumlar üzerine oturup,dalgaların hiç bir müzik sesine değişilmeyecek kıyılara vuruşlarıyla bir armoniye dönüşen hışırtılarını,gökyüzününün yıldızları altında dinlemelerimden tutunda,çok hoşuma giden Akdeniz'in ılık rüzgarlarını bedenimde hissetmelerime kadar,karanlığa yol alan akşamlarında doyasıya yaşadım.Ben sessizlikleri dinlemeyi,sessizliğin sesini duymaları seviyorum.Benim yüreğim bunu istiyor...21/Ağustos-2019 Şerafettin Sorkun/Anamur'dan

Yorumlar
Yorum Gönder