Ben Şerafettin Sorkun

     Uzaklarda kalan erişilmez geçmiş günlerimize bir daha dönebilmemiz,bir daha o yılları yaşayabilmemiz imkansız.O güzel yıllarımız etkisinde kaldığımız dinledikçe dinleyesimizin tuttuğu bir şarkının,dinlenmesiyle bizleri maziye,gerilere götüreceği bir gerçek .Bir gün her hangi bir yerde,bir kahve önünden adımlarken,sokakta geçerken sesi yüksek açılmış bir radyodan,bir meyhanede bahtsız olduğunu düşünüp,kederlerini kadehlerde arayan yada mezar edip gömmeye çalışan,kader birlikteliği etmiş insanlar baranası mekan önünden yol alırken duyduğunuz bir müzikle çakılı kalırsınız.Bir hayvan; inek,at yada eşek,otlasın,aralaşıp gitmesin diye zincire bağlanıp yere çakılan bir kazıkla kontrol altına alınır,kazıktan kurtulup başka bir yere gidemez.Sizde duyduğunuz müzikle orada siner,bulunulan yere sabitlenir müzik bitesiye bir yerlere gidemezsinizNe diye?;Uzaklarda erişilmez yaşanmışlığın hatırasını yeniden yaşatan bu müziğin kesilmesine,bitmesine razı olmaksızın gönlünüzü vererek ...

        Çivi çakmak yarar olsun tuttursun bir arızayı perçinlesin diye,orak olup ekmek ihtiyaçlarını temin edebilecek imkanlara neden olup ekinleri biçmek,döğenlere taş olup sapları samana çevirip öğütmek,bakraçlar misali sularla dolup işe yaramak,kandil olup ışımak yani sözün özü bir baltaya sap olmak.Öyle demiş atalar yıllar yılı nesiller boyu devam eder hayatlarında zorlu mücadelelerle süren uğraşlarında,gelecekleri,teminatları olan çocuklarına.Yaş alındığında "Ocağımızın Ateşi sönmesin,söndürme evlat" demişler veya dememişlerse geçip bir köşeye oturdukları zaman"Atadan kalan ve benim ona bıraktığım mirası o da çocuklarına taşır" düşüncelerini taşımışlar sonrada doğanın gereği ölüm onları alıp götürürken "Artık gözüm arkada kalmayacak" inançlarıyla göçüp gitmişler yaşamlarından.Anamur Akdenize bakan yemyeşil dağları tepeleri ve 1 cm2.lik bile ekili,dikili yerleri kalmayan topraklarıyla çok güzel bir coğrafya.Yağışları çok olur,çok olan bu yağışlarla gür...

     Ülkem insanlarının güzel mutlu zamanları olmuşmudur?.Olmazmı hiç!!Ben bu zamanları yaşadım.O yokluk yıllarında,alamazken,bulamazken zor şartlarda,kıtlıklarda illaki parayla elde edilen bir şeylerden değilde;kendi kendimize düşüncelerimizle veya büyüklerimizden öğrendiklerimizle,yere çanaktan,çömlekten,cereden,eskimiş küpten yada damdaki kırık bir kiremitten elimize çekiç vazifesi görecek aldığımız uygun bir taşla,düzgün kırmaya özen gösterip,7 sayısına tamamladığımız kırık çanak,çömlek parçalarını yada kiremitleri,üst üste dizerek,bir mesafe belirleyip,bu mesafeye ayağımızı yana eğerek yada elimize aldığımız bir değnekle çizilen çizinin üzerine bir kaç kişi dizilerek,ebe olarak belirlenen ebe arkadaşımızın dizdiği kiremitlere top atarak dizili kırık kiremitleri devirmeye çalıştığımız,gülmelerimizle geçen o yıllar ülkemde geçirdiğim en mutlu ve en güzel zamanlardı.Yakar toplar,uzun eşek oyunlarımız,ya güvercin takla oyunlarımız ve daha nice,nice oyunlar!!...Bunları bi...