Ben Şerafettin Sorkun

        O kentin yaz akşamlarında g ökyüzünde  hiç sönmeyen yıldızların çokluğu vardı.Bu ışık denizinin altında usumdan masum hayaller üreterek  geceler yaşadığım anlar geçirdim.Bozkır/Sonyaz mahallemizden aşağı,çarşıya doğru inerken,bahçeler;laleler,menekşeler,zambaklar,sarmaşık güller ve erguvan çiçekleri seyirleriyle zevk verirdi.Komşuluklarımız koyumu koyu,tutku doluydu,demlenmiş çaylar misali.İçten,doğal samimiyetlerle sürdürülen,beraber zamanlar geçirilen.Böyleydi kazamız Bozkır/Sonyaz mahallemizde sıra sıra evlerde komşuluklarımız.Ne severdik çocuk yüreklerimizle ilk kurduğumuz arkadaşlıkları.Sabahın körlerinde gün doğumu güneşin çavışıyla evden çıkar,bir birlerimizin evlerinin kapılarını çalardık ve sorardık kapıyı açanlara rahatça oyun oynayacağımız arkadaşlarımızı "Ali,Hasan,Mustafa evdemi" diye.Sıcacık gülüşlü Anneler Babalar kapılarda "Oo misafirimiz ağır,bizde kahvaltıya yeni başladık buyur" derlerdi sofralarına.Kendi evimizdeki sofralardaki g...

          Öyle bir yer ve zamana sığdırılmış vaziyetlere düşüldüki.. Varlık,mal mülk sahibi insanlar;servetlerini dinle ıslah ettikleri fakir fukarayla koruyarak kendileri onlardan çalarak zenginleşip bu şekilde yoksullaşan insanlar ise öte tarafta şaşaalı bir yaşamları olacak zannıyla yokluklar içinde ömür tüketiyorlar.Bilselerdi bunların hepsi masal işte o zaman kimse çalamaz ve Dünya,eşitlikler,hakkaniyetler içerisinde yaşanan bir seviyedeki mutlu insanlar topluluğuna dönüşürdü. Bunda serbest bırakılan irticayı görmezden gelen demokrasinin,denetimsizliğin,hukuk var denilip hukuğun tanıdığı vijdanların hatta ve hatta herkeslere eşit hak ve özgürlükler tanıyan Cumhuriyetin bile kabahati büyük.Ve artık karanlık bürüdü örttü aydınlıkları.1/Ağustos-2022 Şerafettin Sorkun/Anamur'dan