31/Aralık akşamında oturduğum odadan dışardaki bozacının sokaklardaki sık sık ara vermeksizin "Boza Boza" diye bağırış sesleri kulaklarımda yankılanırken geçmiş yılların bir dönem kış akşamlarında bazı kentlerde bozayı hayatlarında vazgeçilmez bir içit olarak gören insanlarını hatırlattı.Hayatımda olmazsa olmazım gibi gören bağımlı bir içit müptelası olmasamda bende Konya'daki Alaâddin caddesinde bulunan Ankara Pastanesinde ara ara boza içenlerden biriydim.Ne güzel yıllardı o yıllar.Çok çabuk süratle geçen,mazinin derinliklerinde gömülü olan o güzel günler artık bir daha yaşanamayacak uzaklıklardalar.Taş plaklarıyla,sinemalarıyla,akım akım insanları sarıp sarmalayan giyim kuşamlarıyla,sevdalarıyla,çarşı ve sokaklardaki sosyalleşmeleriyle sürdürülen o güzel günleri özlemediğimi söyleyemem.İnsanlarımızda büyüğüne,küçüğüne itibarlar,saygılar,saygınlıklar vardı.Sevdalar yürekler hoplatırcasına heyecanlarla dolu dolu yaşanır,çarşı gezmelerinden zevkler,hazlar alınırdı.2019 senesinin Aralık ay'ının bu son akşamında soğukta bozacının para kazanmak,nafakasını temin etmek için mücadelesine hayran kaldığımı belirtirim.İçimden bozacıdan boza almak ve almamak adına soğukta üşengenliğimden ikilem yaşarken,bozacının sesinin uzaklaşmasıyla artık istesemde alamazdım.İstanbul bu saatlerde soğukların çepeçevre sardığı kapalı bir kıstıraç içinde.Bulunduğum Sultanbeyli Adil mahallesinde kuzey doğudan esen ve ağaçların dallarını sallayışlarıyla uğultu ve hırıltıya dönüşen rüzgar sesleri ara ara yağmur damlalarınıda pencere camlarına serpiştirirken saat gece 23,00 leri çoktan geçiyordu.Az sonra bir yıl daha tükenecek,bu geçen yılla hayat bizlere bir şeyler vermekten ziyade siyasal yapılarının beceriksizlikleri yüzünden bizlerden çok şeyler alıp götürmüştü.İkilemde kalmam beni eski anılarımı yaşatacak bozayı içmemden alıkoymuştu.Yarın bozacı yine sesiyle sokaklarda yankılanırsa,ne yapıp edip boza alacak ve geçmiş günlerin anısını yaşarcasına bozayı yudumlama düşünceleriyle 2020 senesine doğru yol alan,zaman diliminin seyrine teslim oldum.Mutlu Yıllar Dünya İnsanları...31/Aralık-2019 Şerafettin Sorkun/İstanbul'dan
31/Aralık akşamında oturduğum odadan dışardaki bozacının sokaklardaki sık sık ara vermeksizin "Boza Boza" diye bağırış sesleri kulaklarımda yankılanırken geçmiş yılların bir dönem kış akşamlarında bazı kentlerde bozayı hayatlarında vazgeçilmez bir içit olarak gören insanlarını hatırlattı.Hayatımda olmazsa olmazım gibi gören bağımlı bir içit müptelası olmasamda bende Konya'daki Alaâddin caddesinde bulunan Ankara Pastanesinde ara ara boza içenlerden biriydim.Ne güzel yıllardı o yıllar.Çok çabuk süratle geçen,mazinin derinliklerinde gömülü olan o güzel günler artık bir daha yaşanamayacak uzaklıklardalar.Taş plaklarıyla,sinemalarıyla,akım akım insanları sarıp sarmalayan giyim kuşamlarıyla,sevdalarıyla,çarşı ve sokaklardaki sosyalleşmeleriyle sürdürülen o güzel günleri özlemediğimi söyleyemem.İnsanlarımızda büyüğüne,küçüğüne itibarlar,saygılar,saygınlıklar vardı.Sevdalar yürekler hoplatırcasına heyecanlarla dolu dolu yaşanır,çarşı gezmelerinden zevkler,hazlar alınırdı.2019 senesinin Aralık ay'ının bu son akşamında soğukta bozacının para kazanmak,nafakasını temin etmek için mücadelesine hayran kaldığımı belirtirim.İçimden bozacıdan boza almak ve almamak adına soğukta üşengenliğimden ikilem yaşarken,bozacının sesinin uzaklaşmasıyla artık istesemde alamazdım.İstanbul bu saatlerde soğukların çepeçevre sardığı kapalı bir kıstıraç içinde.Bulunduğum Sultanbeyli Adil mahallesinde kuzey doğudan esen ve ağaçların dallarını sallayışlarıyla uğultu ve hırıltıya dönüşen rüzgar sesleri ara ara yağmur damlalarınıda pencere camlarına serpiştirirken saat gece 23,00 leri çoktan geçiyordu.Az sonra bir yıl daha tükenecek,bu geçen yılla hayat bizlere bir şeyler vermekten ziyade siyasal yapılarının beceriksizlikleri yüzünden bizlerden çok şeyler alıp götürmüştü.İkilemde kalmam beni eski anılarımı yaşatacak bozayı içmemden alıkoymuştu.Yarın bozacı yine sesiyle sokaklarda yankılanırsa,ne yapıp edip boza alacak ve geçmiş günlerin anısını yaşarcasına bozayı yudumlama düşünceleriyle 2020 senesine doğru yol alan,zaman diliminin seyrine teslim oldum.Mutlu Yıllar Dünya İnsanları...31/Aralık-2019 Şerafettin Sorkun/İstanbul'dan
Yorumlar
Yorum Gönder