Sandı'da İbrahim için yeni,bambaşka bir hayat başladı.Dışlanmışlık,korku,ürkü,pısırıklık ve en kötüsü sahipsizliğin zuhur ettiği kimsesizlik,onu eziyor içini acıtıyordu.Anası aklına geliyor,içini çeke çeke bir köşeye sinip ağlıyor,sonra güdü yaptığı mala melala geri dönüyor,onlara ho,ha diye sesler çıkararak,varlığını hissettirmeye çalışıyordu.Sabahtan köyün sığırları çeşmenin orada toplanıyor,İbrahim onları oradan alıyor ve ekili alanlara sokmamaya çalışarak,kırlara yaymaya götürüyordu.Azığı köylü tarafından hazırlanıyordu.Yukarılara,Sandı'nın kır bağlarının daha yukarılarındaki otlaklarda,yapayalnız,sığırları güdü yapıyordu.Buralarda sıklık olmayan seyrek bir birlerine belli mesafelerde ardıç ağaçları ve ardıçlara nazaran daha uzak mesafelerde alanlara serpilmiş,tek tük ahlat ağaçları,köyün bağları,köylere dağılımlı tarlalar ve mera niteliğindeki otlaklar vardı.Soğla gölü buralardan,yükseklerden bakıldığından,sanki uzatılsa elle dokunulacak kadar daha yakın ve daha farklı güzellikte bir görsel sergiliyordu.Oraya gitme düşüncesi kafasına yerleşti.Soğla'ya kadar olan o kısımda Sandı,Yalıhüyük ve Çiftlik köylerinin tarlaları vardı ve bu mevsimde ekili alanlar olduğundan,yemyeşil görselleri,gölün masmavi sularıyla birleşmiş bir muhteşemlik olaraktan,tepelerden panoramik doğa harikası yansımasıyla,gözlere zuhur ediyordu.İbrahim ara,ara da çok az tanıdığı babasını aklına getiriyor ama onun artık bir daha kendisini arayıp soracağı düşüncesini taşımıyordu.Anası öldü öleli,muhtara bırakıp gidişinden bu yana,babası köye bir daha hiç gelmemişti.Saliha ya daha fazla ihtiyaç duyuyor ama Saliha'yla çok az bir arada olabiliyor,oyunlar oynayabiliyordu.Babasıyla çok kısa süreler ve kısıtlı zamanlarda bir arada olmuşlar,bu sürelerde de,babasının kucağına almaları,koltuk altlarından havaya atıp kapmaları hoşuna gitmiş,şimdi uzaklarda bu ilgiyi,sahiplenilmeleri çok özler olmuş ve içi yine burum,burum,burumlaşarak,ezikleşmişti.Artık bir başka yerlerde köyünden,Saliha'dan,birlikte oynanılan oyunlardan,her şeylerden ıraklaşılıp yapayalnız kalınmıştı..09/Şubat-2025 Şerafettin Sorkun/Konya'dan Sandı köyü anılarım.
Yorumlar
Yorum Gönder