Hölük; ilgisizliğe, Saliha'nın kendisini tınmayıp, görmezden gelmesine içerliyor, buna sebep olan İbrahim'e de, sinirleniyor, sinirlendikçe öfke ve kini gün, gün artıyordu. Erkek; hormonlara dayalı, değişik biri birine uymaz, farklı, karakteristik kişiliklere bürünebilir. Saliha'nın ilgisizliği, gücünü, İbrahim'in gücünün altında ve alt seviyelerde görmesi, İbrahim'e korkular verip, Saliha'ya olan tutkusundan caydırıp, engel olamayacağının bilinciyle, kafasından çeşit, çeşit tehlikelere dönüşecek, her türden planlar geçiriyor, aklı buralarda takılı kalıp, bir türlü başka şeylere odaklanamıyordu. İbrahim faktörü, Saliha ile kendi arasında, çok büyük bir engeldi. Umuları gereği istekleriyle Saliha kafasından çıkmıyor, bir türlü silinmiyordu. Kimsenin gönlü birilerinin istek ve arzuları gereği, o istemedikçe bir düğerine heba edilemez. Karşıt cinslerde beğeninin tek taraflı anlamı ve hökmüyatı yoktur. Gönlün düşmesinin 2 taraflı ve bir birine ılımı olması gerekir. Anadolu insanı yokluklara mahkum olmuş, kadını ve erkeğiyle, kendi gönlünce kararlar verebilme, bu kararlara varabilme iradesi elinde olmamış örf ve adetler, gelenek ve görenekler çerçevesinde biçim almıştır. Olaylar öyle farklı gelişmeler içerisine itilmelere neden olurki!! Bunlar umarsız görülemez ve duyarsız davranılamaz. Toplum güdüsü kontrolüne ister istemez uyma zorunlulukları zuhur eder. Bir sürü planlar yapılır, bu yapılan planlardan çok azı, belkide hemen hemen hiç birisi gerçekleşmeyebilir. Yaşadıkça hayat içinde yol aldıkça, çok insanın mutlulukları azalır, gün gelir, tamamen tükenip,yok olabilir. Dolu dolu heyecanlar sadece gençken yaşanır, sevdalardan gençken haz alınır.Saliha ve İbrahim yan yana komşuluklarının sürdüğü evlerde haz aldıkları bir çocukluk yaşamışlar, yaşadıkları çocuklukları, onları aşka adım adım, farklı farklı hisler taşırken, şartların gerektirdiği ayrılıklar da bile, kafalarına yerleştirip bir birlerini unutturmamıştır. İbrahim'in annesi sıklıkla, Saliha'nın annesi Dudu kadınla, bazende ihtiyaçtan kendisi tek başına, köylerine 7-8 km kadar uzaklıktaki Akçapınar köyü tarafında, su geçirmez, kirli beyaz görüntülü, pekmez kaynatılırken pekmez toprağı olarak kullanılan ve kışın yağışlarda su geçirmezliği sebebiyle, toprak damların akmaması için, damlara da serilen toprağı, sadece bu civarda, sadece mevzu köyün olduğu yerdeki ocağından kazarken, kazdığı toprağın derinlerine çapa ile, kaza kaza inip gitmesi, kürekle toprağı çıkarmaya çalışırken, yukarıdaki toprağın aşağı inmesiyle, toprağın altında kalarak, hayatı son bulmuştur. Bu toprakların bir heybesi o zamanlarda, toprak toplayıcılar tarafından 1 liraya satılmaktadır. Bu talihsiz kazayla düşünülecek olursa, yoksul bir insanın 1 lira kadar ederi ve değeri yoktur. Emeklerken duvarlarına yürümek için tutunduğum, kireç badanalıydı odaları doğduğum evin...20/Ocak-2025 Şerafettin Sorkun/Sandı köyü anılarımdan
Yorumlar
Yorum Gönder