Bir gün başlar ve biter,geçen günler mazi olur,anılarda kalır.Severiz geçirdiğimiz günlerdeki eşle,dostla,arkadaşlarla olduğumuz zamanlardaki yaşadıklarımızı ve paylaşımlarımızı.Çocuklukta esaret gibi gelmesine rağmen orası olmasa yapamayacağımız ilkokul ve ilk mektep yıllarımızdaki anılarımız unutulmazlarımızdır.Paydosla birlikte ruhumuzda özgürlük dalgaları oluşur,annemizin hazırladığı yemeği çala kaşık çabucak yer,okul çantasınıda bir yere fırlatır,sokağa kendimizi atar,arkadaşlarla buluşulan bir yer vardır,orada olur zamanın nasıl geçtiğinin farkındalıksızlıklarıyla heyecanlarla dolu,hazlar aldığımız saatler.Ertesi gün okula gidilecektir.Verilen ödevler oyunlara dalınmış,yapılmamış,savsaklanmıştır.Öğretmenden korku vardır,ürkü vardır.Çalışanlar rahattır.Bilmek ve bilmemek arasında fark vardır.Çalışan bilir,çalışmayan ise yüreği küt küt atarak öğretmenin ödevini kontrol etmemesini ister,çabucak zilin çalıvermesini bekler durur.Bende ödevleri savsaklayıp yapmayan,zilin çabucak çalıvermesini bekleyen öğrencilerdendim.Ön sıralarda öğretmenimizin fazla itibar ettiği çalışkan öğrenciler vardı.Sıddık,Saime,Handan ilk akla gelenlerdi.Kızlar dahamı çalışkan oluyorlardı biz erkeklere nazaran?Belki öyleydi belkide değil ama sanırım evde ebevynlerin kontrolünde olan çocuklar daha başarılı oluyorlardı muhakkak.Üst sınıflardaki abla yada abilerde öğrenci küçük kardeşlerin çalışmalarına etken kişiler olarak bu değerlendirme içine alabiliriz.Babam kendi okulundan çıkışta öğretmenler derneğine takılı kalır,eve geç gelirdi.Belkide bütün babalar evlere geç gelmesi gereken hak ve imtiyazlara sahiptiler.Ben o yıllarda öyle sanardım.Anamın okuması yazması yoktuki bizi kontrol edip,ödev sorup çalıştırsın!!Soframızı hazırlar biz tüm ev efradı erkenden yemeklerimizi yer ve babam gelince ders çalıştırmasın,okuldan bir şeyler sormasın diye ben erkenden yatağa girer,yatakta yalancı uyku numaraları yapardım.Sınıfımızda erkeklerden çalışkan olan Mehmet Balcı,Ahmet Şahin ve onlardan daha alt bizlerden ise üst seviyelerde olan Mehmet Ümit ve Ünsal Aras,gerimiz ise arabın yalellisi.Belkide o yaşlar okul yaşları olmamalıydı.Çocuklar akşamlara kadar oyunlar oynamalıydı.Bir yandanda düşünüyorum o evreler fakirinin orta hallisinin çok kardeşlilik evreleriydi.En azı 5-6 kardeş standart çocuk sayısıydı.Bu kadar çocukla evde kalan bir kadına Allah gerçekten güç versin.Demekki okul aynı zamanda avutmaca,oyalama yerleri olarakta düşünülebilir.Çumra'da ilk mektep yıllarımda mahallemden,sınıfımızdan arkadaş çevremle dolu dolu unutulmaz heyecanlar yaşadım ve Çumra bende hiç unutulmadı.Ben oradayken kara trenler Konya-Adana tren yolu hattındaki demiryolu üzerinden dumanlarını savura savura,içimde ürpertiler uyaran acı acı öten siren sesleriyle,oturduğumuz sarı boyalı iki katlı evimizin önünden gecesinde,gündüzünde,sabahın olmaya yakın zamanlarında gürültülü sesler çıkararak geçişleriyle mazide unutulmazlarım arasında yer işgal ettiler. O gün Uğur defin edildi.İlk mektep arkadaşım Sıddık,Uğur'un kız kardeşi,eşi ve bir kaç bayanla defin merasimini uzaklarda mezarlığın bir yerinde izliyorlardı.İslami kurallar gereği kadınlarla erkekler defin esnasında bir arada bulunamıyorlardı.Gerçekte böyle bir şey varmıydı,yoksa birileri bunu uydurmuşmuydu?.Bana göre uyduruk bir şey olup,gelenek halini alarak bu günlere kadar gelinmişti.Bilen bilmeyen ahkam kesiyor,din bilgini kesiliyor,din deyince akan sular duruyordu.Kadın mezarda sevdiği kişiler defin edilirken orada olmalı,kendisine göre vedasını yapmalıydı.Erkekler ayrıldıktan sonra kadınlar mezarın başına gelebileceklerdi.Nitekim bizler ayrılırken onların Uğur'un defin edildiği kısıma doğru gelişlerini mezarlıktan ayrılırken gerilere bakarak gördüm.Yıllardır görüşemediğim arkadaşlarımda vardı.Bunlardan hiç birisiyle ve hatta Sıddık'la iki laf edememiş,hâl hatır soramamış,yanındaki kişilerin fazlalığıyla bulundukları yerede gidememiştim.Oradan ayrılıp Alaaddin tepesi civarına gelmişken tepeye çıkma ihtiyacı hissettim.Kimselerin olmadığı bir bank bulup orada bir süre oturdum.Orada mezarlıkta Çumra'dan gelen çocukluktan tanıdığım arkadaşlarım ve sınıf arkadaşlarımla görüşememiştim.Hepsiyle görüşmeyi çok istiyordum ama zaman ve zemin uygun olmamıştı.Herkeslerin iş aş vs.koşturmaları çocuk yüreklerimizdeki samimiyetleride çok çok özel biri değilse zaman içinde gereksizleştirebiliyordu.Zaman;gülerek,koşarak çocukluk yıllarımızdaki gibi oyunlar oynanarak samimi sevecen saatler geçirilen evreleri değildi.Soyutlanmış,bir birlerine yan gözlerle bakılan,bakışılan soğuk ilişkilere dönüşen kimselerini bir birlerinden bekledikleri çıkar ve menfaatler olmadıkça görüşmelerden kaçılan hallere dönüşmüştü.Gün inip akşamın olması,güneşin batışı misali insanlar asla bir daha aynı kentte olmalarına rağmen bir birlerini tesadüfi rastlaşmaların haricinde göremeyebiliyorlardı.Konya köylerinden hızla göçler alıyor,bu göç almalarla siyasal yapıların yeni imarlaşmalar açarak bu imarlaşmalardan rantlar elde edilmesi bazı kişilerin servetler sahip olmalarına fırsat hazırlarken,bu çarpık kentleşmeler ilerde buraları yaşanmaz kılacak felaketlerede dönüşüceği düşünülmüyor sadece Konya değil şehir nüfusları artıkça ülkenin tüm şehirleri büyüdükçe büyüyor siyasetçilerin rantları artıyordu.Bunun adına modernleşme deniliyor ve ne yazıkki köylerde bu modernleşme dedikleri büyümelerle bir kaç yaşlının haricinde kimseler kalmayıp gençler köylerini terk ediyorlardı.Gençlerin köylerden kaçmasıyla,Türk köylüsünün üretime katkısı yok oluyordu.Zamanla bu acı gerçek görüldü ve ülke ekonomisi tamamıyla bataklara dönüştü.Alâaddin tepesinde ağaç altındaki bir bankta otururken çocukluğumun,unutulmaz hatıralarımın yaşandığı Çumra aklıma geliyor,anılarım bir bir bir film şeridi gibi görselime yansıyordu.Tren ıslıkları duyuyordum.İstasyondan siren sesleri acı acı öterken dumanları gökyüzüne savruluyor,marşandiz raylar üzerinden heybetli bir arslan görüntüsüyle dağları,ovaları fetih edecekmiş gibi,arkasındaki katar katar vagonlarıyla boşluklarda gözlerden silinip uzaklaşırken ben gerilerde mahşerin yolcusuymuşcasına garda unutulan olarak kalıyordum..09/Mart-2024 Şerafettin Sorkun/Konya'dan
Yorumlar
Yorum Gönder