GÜZ İNDİ OKULLAR AÇILDI

      Hani bir efkar tutar ziftler karalığında koyumu koyu.Bir kaç arkadaş bir araya gelinir,verilir bir karar,kafa kafaya.Kurulur masalar devrilir bir bir kadehler arkası arkasına.Devrilen kadehler misali günler esrikleşen,sarhoşluklarımız misali,bir bir geçer gider hayatlarımızdan.İşte geldi ayak seslerini hissediyorum sarı Sonbaharın.Yavaştan üşümelerimiz başlayacak,giysilerimiz değişecek,özgürlükleri bitecek öğretmenlerin,öğrencilerin.Hepten ürküler,heyecanlar duyulur okul açılışları,ders yılı başlayışlarında.Konya/Bozkır'da ilkokuldayken,zil çalıp bahçeden okul kapısından sınıflara girilince,içimde korkuya dönüşen,ürpertiler uyaran heyecanlar yaşardım.Her okul başlayışında halâ o zil sesinin ürküsünü taşır,o mektebe ilk başladığım güne takılı kalırım."Devletin malı deniz,yemeyen keriz" denmez insanın gözü gibi korunurdu okul ve demirbaşları.Ders yılı başlamadan,okul idaresi tarafından okulumuzun tahta koridorları ve odaları okul hadememiz tarafından ziftlenir,mazotlanır,dış cephesi badana boya yapılır,yeni ders yılına bu şekil hazırlıkların bitimiyle başlanırdı.Mazot ve zift kokusu her ne kadar dayanılmaz ve bunaltıcı olsada,okullarının sınıfları ve koridorları tahta olanların çok zamanlar geçmesine rağmen,belleklerinde bende olduğu gibi okul kokusu olarak kalıp,yerleşmiştir.Ne zaman okul açılsa Bozkır'da okula başladığım o hiç unutamadığım ilk gün aklıma gelir.Atatürk ilk okulumuzun o yıllarda koridorları ve sınıfların zeminleri tahtadandı.Okul açılışlarında tahtalar eskimesin diye,bu tahtaların üzerine fırçalarla uygulanan mazot ve ziftlerin kokuları o kadar uzun zamanlar geçmesine rağmen bende unutulmadı...Yıl 2023 güz indi,okullar açıldı,mini mini öğrencileri anneleri babaları okullara götürürken okula ilk başladığım gün aklımdan geçiyor.Bağlar bozulur,elmalar ağaçlardan koparılıp bir bir devşirilir,devşirmelerden sonra soğuklar Bozkır'da Sonyaz mahallemize habersizce iniverirdi.Tepedeki evimizin pencerelerinden aşağıdaki bahçelerdeki ağaçların yapraklarının sarardıklarını görür,rüzgar esişleriyle yerlere düşüşlerine hüzünlenir,bu düşmelerle öldüklerini düşünür,içimde acılara benzer tuhaflıklar olurdu.Can çekişir hissederdim o görselime yansıyan sararmış yapraklarla ağaçların rüzgarla sallanışlarını.Her Sonbahar gelişi,sararmış yaprakların rüzgarların önünde sürüklenişleri,içimde dedim ya dalgaları bol hüzün çoklukları oluşturur.Okulların açılıp,ders yılı başlayışları Bozkır'da mazot ve zift kokularıyla okula başladığım o ilk gün unutulmaz hatırlarım olarak bende hep anımsanır..11/Eylül-2023 Şerafettin Sorkun/Anamur'dan