Silifke Mut,daha doğrusu Mersin Konya kara yolu.Eskidendi bu isim.Karaman il oldu,artık Mersin Karaman kara yolu bağlantısı diyebiliriz.Bu güzergaha çıkabildik.Yol bu mevsimde haddinden fazla sessiz ve bomboş.Arabanın termometresi 18 derecelerde.Bilgilere direksiyon simidinin arasındaki boşluktan gözüme ilişen dijital gösterge panelindeki termometreden ulaşabiliyorum.Bu derecelik hava şartı güneşin bu bölgelerdeki Mut tarım uğraşıcılarının son yıllarda kayısı ile başlayan bahçecilik niyetleriyle,tarlalara kurmuş oldukları kayısı ağaçlarının uzamış dallarının parlaklıklarını arabayla seyir halindeyken görselimize yansıtıyor.Kayısı ağaçlarının yaprakları çoktan dökülmüş.Sağımızdaki solumuzdaki tepeler ve düzlükler ekilmeyen alanlar olarak bom boş ve Akdeniz iklimi güvencelerinin verdiği ılımanlıktan olsa gerek çobanlık ruhu taşıyor ve güdüyü seviyorsanız şöyle bir kaç koyundan oluşan sürüyü önünüze katıp karşılarda görkemli Toroslara doğru sürüp gütme düşünceleri taşıyabilirsiniz.Ayak sürüyüp sırf zevkine bile olsa gezeceğiniz dolaşacağınız topraklar,seveceğiniz,sevdalandığınız vatan parçası.Sol yandaki Göksu nehri Silifke taraflarına doğru kendine has bu bölgenin iklim özellikleri gereği ama dalgalı,ama yağışlar olmuşsa boz bulanık değişik akış görselleriyle size yansır.Bu gün sessiz ve sakin debisi düşük seyirlerde.Her mevsim güzel,her mevsim etkileyici ve her mevsim yaşayan canlılara hayat olan güzel bir belde,harika bir coğrafya.Buranın yani bu nehrin kenarındaki tarlalarda yetişen biberler,salatalıklar,domatesler akla gelen gelebilecek tümden sebzeler ülkemizin bir çok şehirlerinin bu ihtiyaçlarını karşılamaktadır.Kent kültüründe yetişen şehirlerden başka bir yerleri görmemiş yahut bir yerlere çıkmamış olan kişileri buralara getirip baştan başa benim yaptığım bu seyir gibi bir geziye tabi tutup "İşte Vatan" diyebileceğiniz bu görselleri gösterebilirsiniz.Gösterilmeliki yaşadıkları coğrafyanın muhteşemliğinin farkında olsunlar.Gideceğim yönün ters istikametinde 15-20 km.uzaklıkta aşıkların,sevdalıların piri,Karacaoğlan'ın köyü var.Hani bir şiirinde söyler ya.Bir bahar günü geziye çıktığı bir an,karşıdaki uzanıp giden sıra sıra dizili Toros dağlarına bakarak ve bir yandanda ilham alarak "Çıktım seyreyledim Niğde yi Bor u,Acep gezsem mavi donlum varmola" diye başladığı şiirinde Karacaoğlan'ın Mavi donlum varmola diye mevzuladığı,tasfir ettiği masmavi gökyüzü tariflemesidir.Masmavi Gökyüzünün açık güneşli gezegeni saran mavi don olarak düşünmüş ve şiirinde bu şekil söylev etmiştir.Benim çobanlık ihtiyacınızı gidermek adına Toros lara doğru küçük bir sürüyü önünüze katıp güdü için sürüp götüreceğiniz diye mevzu ettiğim dağ,Toros ların Niğde tarafları kısmı.İşte Karacaoğlan ın da mevzu ettiği çıkacağı dağları,Gülnar yolundan anayola çıkmamla karşıma çıkıp gözlerime ilişen sıra dağlar,Toroslar'ın Niğde tarafları uzantıları.Karacaoğlan bu dağların görkemi ve heybetine benim gibi çok imrenmiş olacakki,şiirlerinin birinde özlemleriyle o yanlara bu vurguyu yapmıştır.Gezilesi görülesi ve sevilesi topraklar.Yurdum o kadar güzelki ve o kadar çok yeri,yöresi varki,imkanı olan için ayak basılası ayakların sürünülesi beldeler ve mekanlar.Güzel yurdum güzel beldem..30/Ocak-2022 Şerafettiğn Sorkun/Anamur'dan
Yorumlar
Yorum Gönder