Hayatı yaşaya yaşaya öğrenmişlikle sürpriz ve umuların olduğu günlerin geçip gitmesiyle,adına yarınlar denilen iyi olduğunu düşündüğümüz geleceklerdeki beklentilere merak ve istek bir yerlerde durmuş ve sönük.Ne caddelerde yürümelerin,ne kalabalıklarda olmanın tadı tuzu bana göre kalmadı yada var ben bunları hiç hissetmez oldum.Bunun sebebi ve nedenleri üzerinde duruyorum bazı bazı ve bazende üzerinde durmuyor hani ot gibi derler ya,ot gibi önce yeşillenip sonrada mevsim dönüşlerinde sararmalara geçişleri gibi adına yaşamak denirse yaşayıp gidiyorum işte.Denize uzun bakardım çok yıllar ötesinde.Üzerindeki büyükçe bir vapur çok ilgimi çekerdi.O yıllarda belki insanlar daha bir sevecen ve hoşgürülü şimdilerde sifatlarında güvensizliklerin çok belirgin ifadeleri bir ayna görseli yansırcasına yansımakta.Belkide buz dağları görsellerindeki soğukluklara bürünmüş insan yapıları sevdirmiyor bana ortamları.Kahveye gitmek,cık şöyle dursun,stad delileri gibi heyecanlarla stadlardaki maçlara gidişlerim,coşkular duyarak ateşin taraflar gibi bu maçları izleyişlerim eskilerde kalmış.Konyaspor'un rakibi hangi takım olursa olsun sahasındaki oynayacağı maçlar için adı 42 olan yeni stadına eski stadın yıkılıp yok edilişiyle içim tutuk,gidesim gelmiyor.Şu saatlerde tv. açıp ajansı bari dinleyim.Ayyy ayki ay.Hangi kanala geçiş yapıp baksam öfkeli,asık suratların görüntülerinin olduğu iktidar ve muhalefet kavgaları.Belkide yazılı ve görsel medyanın ajanslarda bizlere yansıyan siyasetin çirkinleşmesi,masum insanlara yalanlar,iftiralar,isnatlar atılması,herkeslerin herkeslere düşman tavırlar sergilemeleri,bu şekil ajans verileri beni böyle tatsız tuzsuzmu yapıyor?.Yahu ben böyle diyorumda,soruyorum hepinize tadı tuzu olanınız varmı,yoksa sadece benmi böyleyim?.Whatsaptan çok değerli bir dostum"Bu gün en uzun gece olacak" diye mesaj atmış.Diyesiniz tutarmı bilmem;"Şu uzun gecenin gecesi olsam" .Bilipte olmak isteyenlere ve bilmeyenlerin bilgilerine..21/Aralık-2022 Şerafettin Sorkun/İstanbul'dan
Facebook' sayfalarında Kozan'da okuduğum İstiklal İlkokulundan sınıf arkadaşım Zafer Yeğenoğlu'nun yeğenlerinden biri olsa gerek,bir resim paylaşmış.Resmin sol tarafındaki Yeğenoğlu Sokak levhasını sokaktaki taş evlerden birinin duvarının üzerinde görünce duygulandım.O taş ev,bizim Kozan'daki Arslanpaşa mahallesinden İstiklal İlkokulumuza giderken İnkilap İlkokulu sokak girişinin olduğu caddeden geçip,biraz ötedeki Kozan Halk Kahramanı Gizzik Duran efsanesinin evlerinin beri tarafından Zafer'lerin evlerinin önünden yukarılara kadar devam ederek Kozan'ın ana caddesi olan ve bu ana caddenin üstündeki Kozan'ın büyük ulu camisine kadar ilişirdi.İnkilap ilkokulu sokağından bu sokağa girişinizle biraz ilerde bir sokak daha sapardınız,bu sapılan sokakta,bizi sokak bitmeden sınıf arkadaşlarımızdan Faik Öztürk'lerin evlerinide geçtikten sonra İstiklal İlkokulumuzun kapısına getirirdi.Sabahleyin okul kapısından girer zilin çalmasıyla okul önüne dizilir genç y...
Yorumlar
Yorum Gönder