Uzaklarda kalan erişilmez geçmiş günlerimize bir daha dönebilmemiz,bir daha o yılları yaşayabilmemiz imkansız.O güzel yıllarımız etkisinde kaldığımız dinledikçe dinleyesimizin tuttuğu bir şarkının,dinlenmesiyle bizleri maziye,gerilere götüreceği bir gerçek .Bir gün her hangi bir yerde,bir kahve önünden adımlarken,sokakta geçerken sesi yüksek açılmış bir radyodan,bir meyhanede bahtsız olduğunu düşünüp,kederlerini kadehlerde arayan yada mezar edip gömmeye çalışan,kader birlikteliği etmiş insanlar baranası mekan önünden yol alırken duyduğunuz bir müzikle çakılı kalırsınız.Bir hayvan; inek,at yada eşek,otlasın,aralaşıp gitmesin diye zincire bağlanıp yere çakılan bir kazıkla kontrol altına alınır,kazıktan kurtulup başka bir yere gidemez.Sizde duyduğunuz müzikle orada siner,bulunulan yere sabitlenir müzik bitesiye bir yerlere gidemezsinizNe diye?;Uzaklarda erişilmez yaşanmışlığın hatırasını yeniden yaşatan bu müziğin kesilmesine,bitmesine razı olmaksızın gönlünüzü vererek dinlemek için.O yıllar varya o yıllar benim gerilerde bırakıp hatıralarımda hep yaşattığım,unutamadığım güzel yıllar.Kozan'da Kozan orta okulundaydım.Müzik her yerde,her daim dinlenilecek,dinleyebileceğimiz imkanlar dışında.Radyo ne çalarsa onu dinlersiniz.Birde sinemalar başlamadan evvel,sinemaların dışarıya bağlanmış yüksek sesli apörlölerinden duyarsınız.Film oynatıcı makinisti başlayacak filme,ilgi alaka artsın diye makine dairesindeki pikapa günün dinlenen şarkıların olduğu plaklardan koyar,amacı sinemaya izleyiciler ilgi alaka göstersinler diye müziklerle çığırtkanlık yapmaktır.Bizlerde geçer bir köşeye bu şarkıları bedavadan dinleriz.Her şeyden sınırsız zevk ve heyecanlar aldığımız,imkanlarımızın el vermeyip müzik yayını yapan radyo ve pikaplara sahip olmadığımızdan evlerimizde dinleyemediğimiz şarkı ve türküler sadece plakçılar ve sinemalardan dinlenirdi.Yıllar sonra evde internette nostalji yaşamak adına eski yeşilçam filmlerini izlemek için gezerken Zeki Müren'ın "İnleyen Nağmeler" filmi gözüme çarptı.Film ha işte seyredebileceğim diyeceğim kalitede bir film değildi.Yeşilçam film çekimcilerince sırf para kazanmak amaçlı çektikleri,lüzumsuz,abartılı sahnelerin çoklukla olduğu hoşa gitmeyecek türden olsada,sadece Zeki Müren'in şöhretiyle seyirci çekilir,para getirir sanrılarıyla yapılmış,konusu ile ana okulu çocuklarının bile ilgi göstermeyip,sevilmeyeceği,seyredilmesinin hoşlanılmayacağı bir film.Dereleri görmeden,büyük nehirleri bilmeden arı duru duygularla dolu ama daha üst kültür seviyesinde olmadığımız o yıllarda bu absürt filmi kaliteli bulmuşuzki gidip izlemişiz.Belkide o yıllarda saf,arıduru daha gözlerimizin açılmadığı masumhane duygular taşıyan insanlar oluşumuz bu filmi güzel buldurmuş olabilir.Ama şarkılar Zeki Müren'den dinlemeye değer.Bana bu günki seyrettiğim bu film o hatıraları,ortaokul yıllarımın anılarını yaşattı.Sırf şarkının hatırına izlediğim filmi şimdi bir daha izlemekten pişmanlık duymadım.Biliyorum şarkının ismini duyan bizim kuşağın hepisinin bu şarkı hatırına gözlerinin önlerinde yaşadıkları o çocukluk yılları canlanacak "İnleyen Nağmeler Ruhumu Sardı,Bir Rüyaki Orda Hep Şarkılar Vardı"29/Ekim-2022 Şerafettin Sorkun/Anamur'dan
Yorumlar
Yorum Gönder