Yokluğundan solarmıydı gönlüm?.Soluyordu sararan yapraklar gibi,sönüyordu soğumuş kalınmaz barınılmaz odalarda yaşam duruşu misali.Veda edilmez,edilemiyor gönlün tutuk kalmışsa.Gidiyor,seni hasretlere mahkum edecek sıra dağlar ardına çekilir,saklanır gibi gidiyor.Şorda,şurda,burda,evde,bahçede adı geçiyor.Bilmez sandıkların biliyorlar gönlüyün ona akışını.Bilerek seni duysun diye,konuymuşcasına adını sokuyorlar mevzularına.Adı geçince gözlerin doluyor.Yanıyor yanıyorsun odun atılmış har ateşler misali için,için.Yan çocuk rüzgar körüklesin içindeki alevi.Bazen yanılası tutar hasret sancıları dinmesi adına.Gündüzün olmaz gecen hiç bitmez,bitmesede bitsede fark edilmez.Darü Dünya olur sana dar ve içinde devamlı o yaşar,o var.14/Mayıs-2021 Şerafettin Sorkun/Anamur'dan
Facebook' sayfalarında Kozan'da okuduğum İstiklal İlkokulundan sınıf arkadaşım Zafer Yeğenoğlu'nun yeğenlerinden biri olsa gerek,bir resim paylaşmış.Resmin sol tarafındaki Yeğenoğlu Sokak levhasını sokaktaki taş evlerden birinin duvarının üzerinde görünce duygulandım.O taş ev,bizim Kozan'daki Arslanpaşa mahallesinden İstiklal İlkokulumuza giderken İnkilap İlkokulu sokak girişinin olduğu caddeden geçip,biraz ötedeki Kozan Halk Kahramanı Gizzik Duran efsanesinin evlerinin beri tarafından Zafer'lerin evlerinin önünden yukarılara kadar devam ederek Kozan'ın ana caddesi olan ve bu ana caddenin üstündeki Kozan'ın büyük ulu camisine kadar ilişirdi.İnkilap ilkokulu sokağından bu sokağa girişinizle biraz ilerde bir sokak daha sapardınız,bu sapılan sokakta,bizi sokak bitmeden sınıf arkadaşlarımızdan Faik Öztürk'lerin evlerinide geçtikten sonra İstiklal İlkokulumuzun kapısına getirirdi.Sabahleyin okul kapısından girer zilin çalmasıyla okul önüne dizilir genç y...
Yorumlar
Yorum Gönder