Hiç bir şey benim kararım değildi,kendi kararlarımı uygulayabilecek,yapabilecek yetki ve selahiyet sahibi zaten hiç değildim.Hayat ben seni hiç böyle tanımamışımki,bu kadar çabuk bitivereceğin nerden aklıma gelirdiki!! Alçaklıktı,hainlikti,namussuzluktu yaptıkların.Yapacak çok şeylerin hepsini ümüğümde koyup boğazıma tıkadın.Hayat bu kadarmı,bu kadar son sürat çabucakmı bitiverdin?Beni bir süre iyi oyaladın.Öyle haz aldımki bu oyalamalardan ve kendimi gelecekte,ilerde sahipleneceğin her şey diye hayallere vurdum.Çitme yemişe,tırıs giden eşekten düşmüşe döndüm hayat ne çabuk tükeniverdin?.Çok yıl oldu hiç unutamam.Bozkır'da kırmızı bir naylon ayakkabım olmuştu.Kardeşim alır giyer diye yastığımın altına koyup saklamıştım.Sabah onun beyaz olan ayakkabısını Anam seninki beyaz olan deyip kırmızıyı elimden alıp küçük kardeşime vermiş beyazıda bana giydirmişti.Nasıl ağlamıştım o kırmızı naylon ayakkabı için.Şu yaşıma kadar çok ayakkabılar giymeme görmeme rağmen hiç birisi o zamanki sevinci yaşatmadı bana.Tamam hayat,kırmızı naylon ayakkabı benim olmasın bana kaybettiğim yılları geri veresin.Hayat bu kadar süratli nasıl tükenirsin?..11/Mayıs-2021 Şerafettin Sorkun/Anamur'dan
Yorumlar
Yorum Gönder