BOZKIR SEVDAM

 

   Çocukken çok isterdim okuduğum bir hikayeye kitabından esinlenip 2 sene falan okulun tatil edilmesini.Okul asla 2 sene tatil edilmedi.Ben kapana kısılmışcasına okula gidip geldim.Herkese kızgın herkese öfkeli,bu okulu kimin çıkardığı hususunda o yıllarda çok kafa yordum ama bir türlü içinden çıkamadım.Bozkır'da geçen günlerim içimde takılı kaldı doyamamacasına.Ortasından çarşamba çayı akan bu güzel beldede Baharın kendisini göstermesiyle kıpır kıpır heyecanlarla kanlarınız kaynar,yemyeşil güzelliklerine doyamaz deresine tepesine tutuk kalır benim gibi okulu asardınız.Gönlümce astım okulu,attım kendimi Baharla birlikte kırlara ve çay boyunca devam eden fundalıklara.Kendi kendime işte başlattım 2 sene mektep tatilini.Sorkun dağlarında eriyip koyaklardan süzülerek çarşamba çayına akıp karışan kar suların,en deli dalgalarıyla gürül gürül akarken,ben;gönlü kabına sığmaz,çılgın yürekli korkusuz çocuk,dalgalar ve bahar serinliğinde pırıl pırıl berrak sularına kendimi bırakırken,küçüçük yüreğimde özgürlüğün 50 ton ağırlığını taşıyordum.İmparatorum,kralım,yetkilerin yetkileri bende,her taraflara gidiyor,yanıma bir tek beni koruyacak,kolllayacak muhafız,bekçi,güvenlikçi almadığım gibi bir tek çakıyı bile taşımaya tenezzülüm yok.Hepsini azad ettim.Çıkıp dışarı geceleri gökyüzüne baktığımda bu mevsimlerde çoklayı hilal şeklinde olan ay'ı ve yıldızları seyredebiliyorum ama işte hasretim güzel Bozkır'ım bu mevsimlerde içimde ayrı bir özlem ayrı bir tutuk sevdamsın..07/Nisan-2021  Şerafettin Sorkun/Anamur'dan