Bir gün değil her gün görmek isterdim o şehri ve sokaklarını.Belki tümden yok oldu,bulabilecekmiyim yerinde duruyormu bıraktığım gibimi hiç bilmiyorum ama tüm geçen zamanlarıyla, tüm hatırasıyla halâ bende bugün gibi yaşamakta.O sokaklarda çın çınlardı çocukluğumuzun oyunlar oynarken bir rüya aleminde yaşarcasına gökkuşağı altında haykırışlarımız,naralarımız,bağırışlarımız birbirlerimize kızmalarımız,gülüşmelerimiz ama birbirlerimize sevecenliklerimizin çok fazla olduğu o çocukluk yıllarımızda akşamların olmasını hiç istemez zorunlu evlerimize dönerken üzüntüler yaşardık bu çabucak zamanın bitiverişiyle.İçimizde taşıdığımız tutuk sevdalarımız vardı mahallemizin yahut sınıfımızın kızlarından birine.Masumcaydı,pırıl pırıldı yeşilçam sinemalarındaki aşk filmleri kadar ve o şehir o sokaklar içimde bir hüzün dalgası her aklıma düşmelerde bir o kadarda geçmiş yılların yitmişliğinin buruk özlemlere dönüşür yansıyıyışları.Ah ben bu kayboluşları bitip tükeniveren bu seneleri bir bilebilsem,bir bilebilsem.6/Nisan-2021 Anamur'dan
Facebook' sayfalarında Kozan'da okuduğum İstiklal İlkokulundan sınıf arkadaşım Zafer Yeğenoğlu'nun yeğenlerinden biri olsa gerek,bir resim paylaşmış.Resmin sol tarafındaki Yeğenoğlu Sokak levhasını sokaktaki taş evlerden birinin duvarının üzerinde görünce duygulandım.O taş ev,bizim Kozan'daki Arslanpaşa mahallesinden İstiklal İlkokulumuza giderken İnkilap İlkokulu sokak girişinin olduğu caddeden geçip,biraz ötedeki Kozan Halk Kahramanı Gizzik Duran efsanesinin evlerinin beri tarafından Zafer'lerin evlerinin önünden yukarılara kadar devam ederek Kozan'ın ana caddesi olan ve bu ana caddenin üstündeki Kozan'ın büyük ulu camisine kadar ilişirdi.İnkilap ilkokulu sokağından bu sokağa girişinizle biraz ilerde bir sokak daha sapardınız,bu sapılan sokakta,bizi sokak bitmeden sınıf arkadaşlarımızdan Faik Öztürk'lerin evlerinide geçtikten sonra İstiklal İlkokulumuzun kapısına getirirdi.Sabahleyin okul kapısından girer zilin çalmasıyla okul önüne dizilir genç y...
Yorumlar
Yorum Gönder