BU ŞEHRİ SEVMEK GİBİSİ

    Dünyanın neresi bilmem,her hangi bir yerinde yollarınızın çakıştığı kader birlikteliklerinizde,yüreklerinizi verdiğiniz dostluklar,arkadaşlıklar yaşadığınız,bunları zaman zaman resimler ettiğiniz ve devam eden hayat seyrinizin içinde ayrılık rüzgarları esmiş ayrılıklar yaşamışsınızdır.Kaç mevsimler geçmiştir hayatlarınızdan,güz yağmurları inmiştir,çiğ baharlar yeşilin en koyularını gözlerinize gelişiyle yeniden yansıtmış içinizde dağ dağ,dem dem koyu yaşama sevinçleri oluşturmuştur.Bu şehrin ıslak kaldırımlarında çok dolaştım.Her sokağında yıkılıp yıkılıp yenilerden imar talanlarıyla yapılmaları bile öldüremedi içimde yaşattığım hatıralarımı.Karlı kış günlerinin soğuklarında istasyon caddelerinde bir şeyler getiren,yine bir şeyler götüren acı acı siren seslerini duyduğum trenlere rayların üzerinden kayıp gidişlerini seyreyleyip bakarken gidişlerinin son buluşlarıyla battı çıktı tarafına yönelir kuzeyden gelen kamçı gibi yüzüme vuran soğuk rüzgarlara aldırmaz atkımı biraz daha sıkı sarar yakasını kaldırdığım pardüsüme biraz daha büzüşüp zafer istikametine doğru yol alır saatlerce Konya sokaklarını gezer dolaşır bu şehrin o zamanki hallerinden bıkkınlıklar duymazdım.Bu şehri sevmek bir Paris'i sevmek kadar pahalı ve lüks değil.Bakmayın sizler boş boğaz Paris,İsveç,Danmarka,anlatımlarına.Lise yıllarında geçen anılarımı kalem edip ak kağıtlara döksem bir Paris sevgisi kadar pahalı olmayan gönüllere hitap eder hemde bedavasına Konya sevgisi çıkar.Bir şehri yaşıyorsan görmezden gelmek nankörlüktür.18/Mayıs-2020 Şerafettin Sorkun/Konya'dan