Bir insanı örnek alırken yaptıkları yararlıysa benimsenir,onun gibi olmaya çalışılır hele çocuk ve heryanı fethetme çağlarında iseniz o örnek aldığınız insanın varlığı güvendir.Bu güven kime karşı,neye karşı?Mahallenizde,köyünüzde yaşadığınız bu yerlerde kendinizce sahip olmuşluklarınızın korunması,oyun oynarken sizden büyüklerin sizi oyunlara dahil etmemeleri hatta kızıp bağırmaları dışlamaları çocukluk evrelerinde en zor evrelerden biridir.İşte bu büyüğünüzün varlığı size ürküler,korkular yaşamayacağınız bir güvendir.Çarşıya çıkarsınız canınız herşeyleri çeker,benim çocukluk evrelerim paranın olmadığı zamanlar olduğu için biz yaşlardaki çocukların ceblerindede 5 kuruş yoktur.Neler yoktur Bozkır çarşısında.Atatürk ilkokulu önünde seyyar tablasıyla oradaki köşesinden yaz-kış hiç eksik olmayan Şambalı tatlıcısı,mevsim yazsa seyyar arabasıyla belirli yerlerde dolaşan dondurmacı,Kulenin dibindeki o zamanlar ortaokul olan sonra halk eğitim biçki ve dikiş yurdu olarak faaliyet gösteren binanın yanında seyyar köftecilik yapan Çetin-Metin kardeşlerin Babalarının seyyar durağan bir çadırdan öğle zamanlarında mangal üzerinde köfte kızartılmalarıyla onun gelen imrendirici kokusu ve biz çocukların hayatlarının vazgeçilmezi en çok canlarının çektiği erdem şekerleri,köpük ve karaağaç helvaları,Söğütlü Fahrinin çocuklarının 3 tekerlekli bisikletle bir kova içerisine yüksek dağlardan getirilerek konulan,sonra bu karlarla soğutularak satılan uludağ gazozları,köy yaşamından geldiğimiz için evdeki sofrada bulunan yufka ekmeğin bıkkınlığından Dedemin işlettiği otelinin karşı köşesinde bulunan fırından gelen çarşı ekmeğinin kokusu çocukluk yıllarımda etkilendiklerim ve en çok istek duyduklarım arasında yer almıştır.Babam köyden Bozkıra önce göç eden Dedemin evinin yanına yine Dedemin desteğiyle zar zor yarım yamalak başımızı sokacak bir ev yapabilmiş,Sonyaz Mahallesinde bulunan bu evde çocukluk yıllarımın ilköğretim 2.sınıfa kadar olan zamanları geçmiştir.Benim bu evrelerime kadar geçen zamanlarda en büyük Amcam Harun Sorkun Bozkır'da delikanlılık yılarında bir efsanedir.O futbol oynar,Bozkır'ın futbol takımının en güvendiği gol adamıdır,o oynadığı zaman takım muhakkak kazanır ve Bozkır'ın o zamanlarda sinema filmlerinden etkilenen nazenin kızları ona aşıktır ve onun adına dillerinde kendilerince söyledikleri "Harun Sorkun Sonyazda"diye söyledikleri şarkıları bile vardır.Harun Amcamı arkadaşları arasında hep güler yüzlü ve sempatik olarak görmüşümdür.Asla hiçbir arkadaşına kırıcı ve somurtkan olmamıştır ve Bozkır'da yaşanılması gereken gençliği Amcam biz çocukların ve kendi yaşıtlarının imrentileri arasında hakkını vererek doya doya yaşamıştır.Onu cığıl diye bir lakapla çağırdıklarınıda hatırlıyorum acaba bu cığıl lakabı,yüzünün devamlı tebessümünden dolayı cıvıl olarak konduda sonra cığıl halinimi aldı bilmiyorum.İşte ideal olarak belirlediğim Harun Amcam sayesinde Harun Sorkun'un yeğeni olarak Bozkır'da kendi yaşıtlarım arasında doyumsuz güzelliklerle dolu,unutamadığım bir çocukluk evresi geçirdim.Sevgiler Saygılar değerli Amcam,ellerinden öpüyorum.9/Haziran-2014 Şerafettin Sorkun/Anamur'dan
Yorumlar
Yorum Gönder